گوناگون

اجابت مزاج و مراقبت از مثانه


 

نکته:بطور متوسط هر فرد ۱٫۵ لیتر ادرار در ۲۴ ساعت تولید میکند. (بسته به میزان دریافت مایعات، مصرف برخی مواد و داروها و همچنین میزان تعریق این مقدار متغیر است.)

نکته:ظرفیت مثانه ۴۰۰ تا ۶۰۰ سی سی میباشد و قادر است این حجم ادرار را به مدت ۲-۵ ساعت در خود نگه دارد.

نکته: نیاز به دفع ادرار هنگامی پدید می آید که حجم ادرار در مثانه به ۲۰۰ تا ۳۰۰ سی سی میرسد.

نکته:دفعات و تناوب دفع ادرار بطور متوسط ۴-۸ ساعت یکبار و در افراد بالای ۶۵ سال ۳-۴­ ساعت یکبار است.

نکته:طول پیشابراه در مردان ۲۰ سانتی متر و در زنان ۲٫۵ تا ۴ سانتی متر است. به همین خاطراحتمال ابتلای مردان به عفونت های ادراری به مراتب کمتر از زنان است.

نکته: محدوده طبیعی دفعات اجابت مزاج (دفع مدفوع) در افراد متفاوت بوده و از ۳ بار در روز تا ۳ مرتبه در هفته متغیر است.

نکته:هر فرد بطور متوسط ۲۰۰ تا ۴۰۰ گرم مدفوع در ۲۴ ساعت دفع میکند.

بهداشت اجابت مزاج و راهکارهای حفظ سلامتی مثانه:

۱- حداقل روزانه ۱٫۵ لیتر آب بنوشید حتی اگر احساس تشنگی نکنید. (هنگام فعالیت بدنی و گرمای هوا این میزان افزایش می یابد.)

۲-مصرف الکل، مواد حاوی کافئین (چای، قهوه و نوشابه های گازدار) و قرار گرفتن در معرض سرما حجم ادرار را افزایش میدهد.

۳-تنها هنگامی به دستشویی بروید که مثانه شما پر است. تخلیه مثانه وقتی که نیاز به دفع ادرار ایجاد نگردیده باعث کاهش ظرفیت مثانه میگردد. (مگر قبل از خواب شبانه و یا زمانی که احتمال میدهید به توالت دسترسی نخواهید داشت.)

۴-یک بار برخاستن از خواب شبانه بمنظور تخلیه ادرار امری طبیعی است، اما چنانچه این تعداد بیش از یکبار باشد بایستی به پزشک مراجعه کرد.

۵-از نوشیدن مایعات از ۲ ساعت قبل از خواب شبانه بپرهیزید.

۶-چنانچه قوزک پای شما دچار ورم است پاهای خود را عصر هنگام مدتی بالا آورید. هنگامی که برای طولانی مدت می ایستید و یا می نشیند مایعات در بخش تحتانی پاها تجمع می یابد اما زمانی که دراز میکشید این مایع به بخشهای فوقانی بدن شما حرکت کرده و از از طریق کلیه ها فیلتر و وارد مثانه میگردد. بنابراین شما به ناچار نیمه شب بایستی برای دفع ادرار از خواب برخیزید.

۷-همواره یک بطری آب کنار دست خود آماده داشته باشید و نیم ساعت یکبار از آن چند جرعه بنوشید.

۸-تعداد اجابت مزاج اهمیت نداشته و این قوام آن است که حائز اهمیت است. مدفوع باید نرم بوده و دفع آن آسان باشد.

۹-مصرف فیبر غذایی و مایعات کافی و داشتن فعالیت بدنی مرتب برای اجابت مزاج طبیعی و جلوگیری از یبوست ضروری میباشند. به تاخیرانداختن اجابت مزاج نیز باعث یبوست میشود.

۱۰-هیچگاه مدفوع خود را نگه ندارید و اجابت مزاج را به تاخیر نیاندازید. نیاز به دفع معمولا ۲۰ دقیقه پس از صرف غذا روی میدهد، بویژه پس از صرف صبحانه و نوشیدنیهای گرم.

۱۱-هنگام اجابت مزاج عجله نکنید. اجابت مزاج یکی از ارکان مهم  سلامتی سیستم معدی-روده ای و عضلات کف لگن میباشد.

۱۲-هنگام دفع ادرار و اجابت مزاج از زور زدن جدا بپرهیزید.

۱۳-زور زدن زیاد و مداوم حین اجابت مزاج سبب تضعیف عضلات کف لگن و هموروئید(بواسیر) میشود.

۱۴-در مصرف ملین ها و مسهل زیاده روی نکنید.

۱۵-از حذف صبحانه و دیگر وعده های غذایی بپرهیزید. چنانچه برای صرف صبحانه وقت ندارید حداقل یک موز و یا آجیل خام مصرف کنید.

۱۶-برای جلوگیری از زور زدن هنگام دفع ادرار و اجابت مزاج عضلات شکم خود را شل کنید و از حبس کردن نفس خود خودداری ورزید.

۱۷-همواره ادرار خود را بطور کامل تخلیه کنید. عدم تخلیه کامل مثانه از ادرار منجر به ایجاد عفونتهای ادراری میگردد.

۱۸-عضلات کف لگن خود را تقویت کنید. (در مقاله بعدی مفصلا به آن می پردازیم)

۱۹-پس از هر رابطه جنسی حتما ادرار کنید

منبع: مردمان

funpatogh . com

 

iconبرای دانلود کلیک کنید

icon برچسب ها: , , ,
  • نوشته: admin
  • تاریخ: ۱۳ دی ۱۳۹۰
  • دیدگاه‌ها خاموش
  • شما چه مزاجی دارید؟

    شناخت مزاجها روى هم رفته به قرار زیر است :
    ۱ – مزاج گرم ، مزاج سرد، مزاج تر، مزاج خشک ، که این چهار مزاج را مزاجهاى ساده و منفرد گویند.
    ۲ – مزاجهاى ساده و مرکب ، که عبارتند از مزاج گرم و تر گرم و خشک ، سرد و تر و مزاج سرد و خشک .
    ۳ – مزاج دموى یا (ریوى ) یا مزاج صفراوى یا (کبدى ) مزاج بلغمى یا (هاضمه اى ) مزاج سوداوى یا (عصبى ) این چهار مزاج را مزاجهاى مادى گویند و یک مزاج معتدل نیز شناخته شده است که با این توصیف جمعا ۱۳ مزاج وجود دارد.
    مزاجهاى مادى مانند مزاجهاى ساده ، مرکب هم مى باشند از این رو مزاج بلغمى خونى و مزاج صفراوى عصبى مزاج خود به دو قسمت تقسیم مى شود، عصبى ضعیف و عصبى قوى . نیز گفته اند.

    علائم مزاجها
    مزاج صفراوى : شخصى که مزاجش صفراوى باشد علائمى مثل گرمى و خشکى پوست ، زردى رنگ چهره یا زیتونى داشته و خون اینگونه افراد داراى املاح صفراوى است . نسوج بدن آنها آغشته از ترشحات کبدى است و داراى نسوجى سفت و سخت و لاغر و رشته هاى عضلانى آنها واضح و پیدا است استخوانهاى بدنشان برجسته و خطوط چهره اشان نمودار است ، تنفس و نبض آنها سریع ، خوابشان کوتاه و همراه با آشفتگى است حرکات آنها سریع و تند و عجول در کارها و حسود و خشمگین در امور مى باشد.

    علائم مزاجى بلغمى (لنفاوى )
    صاحبان مزاج لنفاوى عموما داراى چربى زیاد، پوستشان سرخ ، بدن آنها سرد و نرم ، عضلاتشان مثل اعمالشان عموما کند و افراد تنبلى هستند. خواب آنها سنگین و عمیق و حرکاتشان آهسته و آرام ، دستها و اندامشان مثل دست مرده ، کوشش و فعالیت آنها کم و با بى قیدى همراه است .

    علائم مزاج دموى (پرخونى )
    در این اشخاص گردش خون خیلى تند و سریع ، پوست بدنشان سرخ و رنگین و گرم است ، مخاطهاى آنها قرمز (مثل چشمان و زبان ) عروق بدنشان باز و متسع نبض کامل و پر، اشتها فراوان خواب عمیق و راحت حرکاتشان وسیع ، دستها چاق و کف دستهایشان گرم است .

    علائم مزاج سوداوى (عصبى )
    همچنان که گذشت این مزاج به سوداوى قوى و سوداوى ضعیف تقسیم مى شود علائم سوداوى ضعیف عبارت است از کندى عکس العمل (به علت ضعف اعصاب ) و کندى کار قلب و ریه ، پریدگى رنگ چهره و افتادگى خطوط صورت ، غمگین و غصه دار بودن ، خودخور، متنفر و فرارى از کار و کوشش اما در نهاد افرادى ثابت قدم و پابرجا هستند.

    علائم سوداوى قوى
    تندى و با فشار عصبى یعنى عکس العمل شدید حرکات سریع و خشن ، قلب و ریه تند و سریع چشمها درخشان براق ، فعالیت خیلى زیاد و افرادى بى ثبات و قابل تحریک و خیالاتى و تحت سریع عوامل قرار مى گیرند و با خوابهاى ناراحت کننده و مهیج و مضطرب هم آغوشند.
    دو گونه مزاج دیگر تشخیص داده شده است که به نام مزاج رطب و یا تر و دیگرى مزاج یابس یا خشک نامیده مى شوند، در اینجا گرمى و سردى مزاج در کار نیست اینگونه مزاجها را سازج رطب یعنى ساده تر و سازج یابس ‍ یعنى ساده خشک گویند. براى آشنا شدن به این دو مزاج بایستى به مثال زیر توجه نمود :

    اگر به دو شخص سالم که هیچگونه ضایعات و اختلافى در اعضاى بدن خود نداشته و از نظر سن ، وزن ، قد و سایر مشخصات ظاهرى با هم یکسان بوده و تفاوتى نداشته باشند، ادرنالین به مقدار کم تزریق کنیم یا بخورانیم یکى از این دو نفر ادرنالین را به خوبى تحمل کرده و دیگرى ممکن است به طپش قلب و ناراحتى مبتلا گردد، شخصى که حساسیت نشان داده است داراى اعصاب حساس در مقابل ادرنالین است در صورتى که دومى این حساسیت را ندارد. حال اگر به همین دو نفر ازرین به مقدار کم تزریق کنیم یا بخورانیم یکى از آنها حساسیت نشان داده در صورتى که دیگرى از ازرین در امان است . نمونه این اشخاص در هر محیطى زیاد دیده مى شود (مثل تفاوت ویار در خانمهاى آبستن ، همه آبستند اما در یکى یا چند نفر آنها ویار دیده مى شود).

    حکماى قدیم از جمله ابو على سینا، آنها را که تحریک پذیرند، داراى مزاج رطب یا تر و دسته اى که حساس نیستند داراى مزاجهاى یابس یا خشک مى دانند.

    تقویت کننده ها
    گرمى و سردى
    چنانچه قبلا اشاره شده است هر دارو یا غذا و یا هر عاملى که بتواند سوخت و ساز بدن را زیاد کرده یعنى متابولیسم بازال را بالا برد آنرا گرم مى نامند.
    گرمى بخش هاى جسم آدمى عبارتند از:
    ۱- غذاهائى که از لحاظ مقدار در حد اعتدال باشد.
    ۲- حرکات معتدل ، ورزش معتدل .
    ۳- ماساژ اندامهاى بدن در حد اعتدال .
    ۴- حرکت و جنبش حتى اگر خارج از اعتدال باشد ولى نه در حد افراط و تفریط.
    ۵- غذاها و خوراکیها و داروهاى گرم .
    ۶- استحمام در حد اعتدال .
    ۷- کارهاى شغلى که با حرکت و جنب و جوش تواءم باشد.
    ۸- تماس بدن با گرم کننده هاى معتدل مثل هوا، ضماد، مرهم و غیره .
    ۹- حالت خشم چه در حد اعتدال و چه در حال افراط.
    ۱۰- غم و اندوه که خیلى بیشتر از حد طاقت نباشد زیرا زیاد شدن آن باعث سردى بدن است .
    ۱۲- عفونت از انواعى که گرمى غیرطبیعى به وجود آورد.
    ۱۳- تراکم در سطح بدن که موجب تجمع و توقف بخار مى شود.
    ۱۴- (گشادى عروق ) که در درون بدن موجب گسترش بخار(۷) در بدن مى گردد.

    سست کننده هاى بدن
    آنچه باعث کم شدن متابولیسم بازال باشد یعنى بتواند کار غده تیروئید را کمتر از معمول نماید سردى نامیده مى شود.
    سردى بخشها عبارتند از:
    ۱- هر گونه جنبش و حرکات شدید زیرا باعث کم شدن حرارت غریزى و تحلیل رفتن آن مى گردد.
    ۲- آرامش در حد افراط زیرا حرارت غریزى بر اثر افراط در آرامش خفه مى شود.
    ۳- امساک در خوردن و نوشیدن .
    ۴- غذا و داروهاى سرد، کم انرژى .
    ۵- تخلخل (دیلاتسیون یا گشاد شدن عروق ) زیاد در بدن که در حرارت غریزى ایجاد آشفتگى مى نماید.
    ۶- برخورد به چیزهائى که از کنش آنها سردى حاصل مى شود.
    ۷- زیاده روى در احتباس یعنى نگهداشتن مواد بیرونى راندنى از جسم که بر اثر آن حرارت غریزى جمع و متوقف مى شود.
    ۸- تخلیه در حد افراط زیرا نیروى بدن به دنبال تخلیه کم مى شود (مثل اسهال ).
    ۹- اندوه زیاد و ترس مفرط.
    ۱۰- شادى بیش از حد.
    ۱۱- شغلهائى که سردى بخش هستند مثل کسانى که در آب کار مى کنند.

    رطوبت بخشها (زیاد شدن مایعات بدن )
    عوامل رطوبت بخش عبارتند از:
    آرامش ، خواب ، مانده گارى موادى که باید تخلیه شوند، صرف زیاد مایعات ، پرخورى ، غذاى رطوبت بخش ، داروى رطوبت بخش ، تماس با مواد رطوبت زا به ویژه استحمام با شکم سیر، تماس با سردى دهنده ها که رطوبت را متوقف و جمع مى کند.

    خشکى دهنده ها (زیاد شدن املاح بدن )
    عوامل زیر باعث خشکى مزاج مى گردد.
    جنبش ، شب زنده دارى زیاد، تخلیه زیاد، زیاده روى در نیروى جنسى ، کمى غذا و غذاى خشک داروهاى خشکى دهنده حرکات زیاد نفسانى از هر نوع بطور متوالى و به حد افراط، تماس با خشکى دهنده ها شستشو با آبهاى قابض ، سردى یخ ‌زننده که نمى گذارد غذا به اندام برسد تماس با هر چیز بسیار گرم زیرا تحلیل رفتن بیش از حد مى دهد، شستشوى زیاد بدن .

     

    iconبرای دانلود کلیک کنید

    icon برچسب ها: , , , , , , , , ,
  • نوشته: user
  • تاریخ: ۱۵ آذر ۱۳۸۹
  • دیدگاه‌ها خاموش
  • گل میخک…گلی برای آرامش

    درخت میخک، بومی جزایر ملوک و شرق اندونزی بوده و در تاتزانیا، ماداگاسکار، برزیل و سایر نواحی معتدل و گرمسیر وجود دارد و به سبب زیبائی خاصی که دارد، امروزه در غالب نوای دنیا به عنوان درخت زینتی پرورش داده می شود. میخک، درختی است به ارتفاع ۱۰ – ۱۲ متر، مخروطی با برگ های همیشه سبز و ناخزان که در سراسر سال سبز می باشد. غنچه های خشک شده این درخت که مصرف طبی و ادویه ای دارد به شکل میخ کوچک است به همین علت آن را در فارسی میخک نامیده اند و حتی نام انگلیسی آن نیز به معنای میخ می باشد. ● ترکیبات شیمیائی عصاره ی میخک دارای اسانس های فرار (ارژنول، اوژنیل استات)، فلاونوئید (استراگاین، ایزوکوترسیترین)، تانن (اوژنین)، تری ترین (اولئانولیک اسید) و استروئیدهائی مانند پتاسیتوسترول می باشد. ● خواص درمانی میخک در اسناد و مدارک طب سنتی چین اولین نشانه های شناخت درخت میخک به دوران امپراطوری هان در چین برمی گردد (۳۰ سال قبل از میلاد مسیح) و یا نام ادویه زبان جوجه نام برده شده استاسناس میخک در صنعت عطرسازی استفاده می شود. طبق تحقیقات انجام شده روغن میخک با مهار مسیرهای سیکلواکسژناز در بیماری های التهابی موثر است. اوژنول که ماده موثره اصلی میخک می باشد خواص ضد دردی مناسبی دارد به همین دلیل در ترکیبات ضد درد دندانپزشکی از آن استفاده می کنند که مزه خاص این فرآورده که همگی ما آن را تجربه کردیم ناشی از اوژنول می باشد. عصاره های آبی و اتانولی میخک دارای اثرات ضد میکروبی بر علیه استافیلوکوک طلائی مقام پنی سیلین دارد و رشد باکتری های ایجاد کننده پوسیدگی دندان نیز جلوگیری می کند. از خواص جالب میخک اثرات ضدویروسی عصاره آبی آن در زخم های پوستی ناشی از ویروس هرپس می باشد از نکات بارز درمانی اوژنول اثر حفاظت کبدی آن می باشد در تحقیقات بالینی انجام شده خواص درمانی میخک در درمان درد و التهاب بیماری های دهان و دندان و نیز کاهش سردرد بیماران ثابت شده است. مرجع علمی گیاه درمانی آلمان (کمیسیون E) نیز اثرات ضددردی آن در دندان درد و رفع التهاب دهان و حلق را تأیید کرده است در طب سنتی هند نیز میخک را برای رفع بدبوئی دهان، نفخ، دردهای شکمی و مشکلات معده و حتی بیماری های چشم نیز به کار می بردند. ● میخک در طب سنتی ایران در طب سنتی ایران میخک را به عنوان قرنقر یاد می کردند طبیعت آن را در سوم گرم و خشک می دانسته، خاص پادزهر برای آن قائل بودند. میخک مقوی ارواح و اعضاء رئیسه می باشد و جهت تقویت ذهن فکر و رفع صدا، (سردرد) بلغمی و فالج (سکته مغزی) از ٱن بهره می بردند. در طب سنتی ایران در جهت تقویت لثه و درد دندان بارد و رفع بدبوی دهان کاربرد داشته است. از میخک در بیماری های گوارشی مانند فواق (سکسکه) وجشاء (آروغ) و بیماری های رحم و بیماری های تنفسی مانند سرفه استعمال می شود. ● روش ها و موارد استفاده در منزل به کارگیری فرآورده های گوناگون میخک احتیاج به مشاوره با گیاه درمان گران آگاه و آشنا با اثرات درمانی و عوارض میخک می باشد. ▪ لذا در تمامی موارد ذیل با افراد خبره مشورت شود: ـ برای رفع دندان درد و گوش درد، قطره ای از عصاره میخک و با روغن آن را روی دندان بمالید و یا در گوش بچکانید. ـ میخک تقویت کننده ٔ مغز است و کسانی که حافظه ٔ ضعیف دارند، باید از دم کرده ٔ آن بهره ببرند. ـ حالت تهوع و استفراغ را برطرف می کند، بدین منظور می توان ۲ قطره از اسانس میخک ار در یک لیوان آب ریخت و نوشید و یا از یک فنجان دم کرده ٔ آن استفاده کرد. ـ برای رفع سردرد مفید است. ـ ضعف اعصاب را از بین می برد. ـ جویدن میخک، بوی بد دهان را مرتفع می سازد. ـ برای رفع تنگی نفس مفید است. ـ مقوی معده و جهاز هاضمه است. ـ سکسکه را برطرف می سازد. ـ افرادی که قطره قطره ادرار می کنند، برای کمک به مداوای آن باید جای میخک بنوشند. ـ میخک، اشتهاآور است و بدن را نیرو می بخشد. ـ میخک، ضدعفونی کننده ٔ بسیار خوبی است و می توان از آن به عنوان کمپرس برای شستشوی زخم ها سود جست. – برای برطرف کردن دردهای رماتیسمی، ۳ تا ۴ قطره روغن میخک را با ۵ گرم روغن بادام درآمیخته و روی قسمت های دردناک بمالید. ـ جهت درمان کمردرد، میخک و یا ۲ قطره اسانس میخک را با آب و یا چای مخلوط کرده و بنوشید. ـ استفاده از میخک، گرفتگی صدا را از بین می برد. ـ نوشیدن یک فنجان چای میخک پس از غذا، گاز و درد معده را مرتفع می سازد. توضیح اینکه برای تهیه چای یا دم کرده میخک، مقدار ۱۰ گرم میخک را با یک لیتر آب جوش مخلط کرده و به مدت ۵ دقیقه دم کنید. ـ گرد (دانه ) میخک، مانند ادویه، برای خوشبو کردن غذا استفاده می شود. ـ طبیعت آن گرم و خشک و به نام های (قرنفل و ژیرف) معروف است. ● مضرات میخک همان گونه ای که گفته شد، میخک خیلی گرم است و از همین روی، برای گرم مزاجان خوب نیست و امکان دارد موجب ناراحتی کلیه ها و روده ها گردد. این نوع افراد باید میخک را با صمغ عربی مخلوط کرده و بخورند.

     

    iconبرای دانلود کلیک کنید

    icon برچسب ها: , , , , , , , , , , , , , , , ,
  • نوشته: user
  • تاریخ: ۱۴ آذر ۱۳۸۹
  • دیدگاه‌ها خاموش