گوناگون

لیلا اوتادی

honarpisheh - IMGW8DPP9X7UB.jpg 

لیلا اوتادی متولد سال 1362 و فارغ التحصیل رشته معماری از دانشگاه تهران است. بازیگری در عرصه تئاتر نقطه شروع کار هنری او بوده و چند سالی است که در این عرصه فعالیت می کند.

اولین بار چهره او را در یک فیلم سینمایی دیدیم که نقش کوتاهی داشت، در فیلم «چشمان سیاه» ، اما ماه رمضانی که گذشت او را در سریال «آخرین گناه» در نقش «آوا» دیدیم.
از او می پرسم: «شما با تجربه یک فیلم سینمایی، کار تصویری را شروع کردید. کار تلویزیونی نسبت به کار سینمایی چه تفاوتهایی برایتان داشت که به سریالهای تلویزیونی روی آوردید؟
می گوید: «تفاوت کار سینمایی با تلویزیونی خیلی زیاد است. سینما وجوه خاص خودش را دارد اما این که من بعد از یک فیلم سینمایی به بازی در یک سریال روی آوردم، بیشتر به این خاطر بود که مخاطب تلویزیون با مخاطب سینما متفاوت است. سینما مخاطبان محدودی دارد، علاوه بر این دیدها هم نسبت به سینما و تلویزیون متفاوت است. به عقیده من گاهی سراغ کار تلویزیونی رفتن هم برای بازیگر بد نیست.» می پرسم چه نظری در مورد نقشهای منفی و مثبت داری؟ می گوید: «فکر می کنم نقشهای مثبت و منفی تفاوتی با هم ندارد، مهم این است که بازیگر از پس نقش، خوب بربیاید و خوب کارش را اجرا کند، اما این که می گویند نقش مثبت و منفی، برای من به شخصه هیچ وقت تفاوتی با هم نداشته اند.» قبول کردن یک نقش با همه فراز و فرودهایش القای حسی خاص را در بازیگر می طلبد. وقتی از اوتادی در این مورد می پرسم با تأکید می گوید: «فکر می کنم به لحاظ ذهنی بازیگر حسی می تواند با کارش هماهنگ شود، اما من ترجیح می دهم که علاوه بر حس، تکنیک را هم در کار در نظر بگیرم. من خیلی از نظر حسی با نقش ارتباط برقرار نمی کنم، بلکه سعی می کنم نقشم را با منطق در ذهنم تحلیل و مسائلی که به لحاظ روانشناختی در نقش دیده می شود را برای خودم باز کنم.
در انتخاب نقش هم این مسأله را لحاظ می کنم، می پرسم چطور؟ می گوید: «بهترین نکته فیلمنامه است، بعد کارگردان و در نهایت نقش که برای هر نقش هم مطالعه در مورد آدمهایی که به آن شخصیت و نقش نزدیکترند، می تواند به بازیگر برای رسیدن به آن شخصیت کمک کند و این مسائل برایم اهمیت خاصی دارند». از اوتادی می پرسم به نقش مقابل و بازیگری که این نقش را ایفا می کند چقدر اعتماد می کند؟ می گوید: «سعی می کنم که اعتمادم خیلی بالا باشد. هر بازیگری اوایل کار دوست دارد با کسانی کار کند که حرفه ای هستند و تجربه زیادی دارند. من خوشبختانه در این زمینه شانس بزرگی داشتم و اصولاً کار با حرفه ای ها آرامش بازیگر را تضمین می کند».
از آنجا که اوتادی تجربه کار در تئاتر هم داشته از او می پرسم در مورد تئاتر چطور فکر می کند. می گوید: «تئاتر کاری زنده است و کار زنده تمرکز روانی زیادی را می طلبد. چون در این فضا نه تکرار و نه کات وجود دارد. بازیگر باید یک بار بازی کند، آن هم خوب و بدون نقص!» اوتادی را در سریال «آخرین گناه» در نقش «آوا» دیده بودیم.
از او در مورد این نقش می پرسم، می گوید: «اولین نکته ای که باید بگویم این است که برای کارهای مناسبتی هیچ وقت کل فیلمنامه را آماده نداریم، اما من چکیده ای از کار را خواندم و تقریباً می دانستم که چه اتفاقی قرار است برای این نقش بیفتد. بعدها هم که حدود نصف فیلمنامه آماده شد، همه بازیگران سریال این فیلمنامه را خواندند و همه با اعتماد به کار، از این حیث که پایانی شایسته خواهد داشت نقشها را قبول کردیم. با توجه به این که کارهای مناسبتی فیلمنامه کاملی ندارند، بازیگر و عوامل سریال استرس زیادی را تحمل می کنند. ولی با این وجود ما این استرس را نداشتیم و از این بابت خیال همه برای کار کردن راحت بود. تجربه کار با آقای سهیلی برای همه، خصوصاً برای من بسیار شیرین و لذت بخش بود.

 

iconبرای دانلود کلیک کنید

icon برچسب ها: ,
  • نوشته: admin
  • تاریخ: ۲۱ دی ۱۳۹۰
  • دیدگاه‌ها خاموش