گوناگون

جای مشق‌ دانشجو در دوسالانه نیست

با چهارمین‌ دوسالانه ‌نقاشی ‌جهان‌اسلام

« آثار هنرمندان حرفه‌یی و مدعوان نباید در چهارمین دوسالانه نقاشی جهان اسلام قرار می‌گرفت، چراکه اصولا یک دوسالانه، نه جای استادان تثبیت‌شده است و نه جای جوانانی که مشق‌های دانشگاهی را اریه می‌دهند. »

احمد نادعلیان – هنرمند هنر جدید و مدرس دانشگاه تهران – درباره‌ی چهارمین دوسالانه نقاشی جهان اسلام در گفت‌وگو با ایسنا، گفت: چهارمین دوسالانه نقاشی جهان اسلام مختص به نقاشی است. این ویژگی می‌تواند مثبت یا منفی باشد؛ من اصرار ندارم که الزاما این دوسالانه نقاشی در زمینه‌های دیگر توسعه یابد و تردیدی هم نیست که ماهیت طراحی و نقاشی هنری بسیار متعالی است و نیز پایه و مبنایی ضروری برای هنر معاصر یا جدید است.

او چنین استدلال کرد که در ادوار گذشته در میان کشورهای اسلامی کشور، ایران زمینه‌ساز و تعیین‌کننده چگونگی نقاشی بوده است. با این پیشینه ایرانیان این استحقاق و توانایی را دارند که دوسالانه‌ای برگزار کنند که صرفا مختص نقاشی باشد. اما در دوسالانه‌های نقاشی سنتی رواج دارند که بحث برانگیز هستند.

این مدرس دانشگاه با اشاره به اینکه عمده نقاشی‌های ارایه شده در این نمایشگاه با رنگ‌روغن انجام شده، و در گستره‌ی یک قاب بر دیوار دیده می‌شوند، عنوان کرد: این سوال پیش می‌آید که چه سیاست‌گذاری باعث شده این همه اثر با ویژگی‌های مصالح کار مشابه در کنار هم جمع شوند؟ نقاشی گذشته در عصر طلایی آن، در پیوند با ادبیات و محیطی همچنین معماری بوده است. اما تعریف امروزی ما از نقاشی چیست؟ چگونه می‌توان نقاشی را تعریف کرد که عرصه را بر خلاقیت‌ها تنگ نکند؟ آیا نقاشی امروز ما بومی است یا جهانی؟ آیا فناوری‌های جدید جایگاهی در نقاشی امروز داشته است؟ سهم این نوع آثار در دوسالانه به چه میزان بوده است؟

نادعلیان به خبرنگار ایسنا گفت: بسیاری از نقاشی‌های نقاشان امروز ایران نه ارزش بومی دارند و نه ارزش تاریخی و نه …، کمیت نقاش و نقاشی فرمالیست در ایران، و محدودیت‌های قلمرو شیوه‌های کاری هیچ توجیهی ندارد. از سوی دیگر نمایش بی‌توجیه تکراری آثار ارزشمند هنرمندان شناخته شده که در هنرمند بودن آنها تردیدی وجود ندارد، ارزش‌های موجود در کارشان را مخدوش کرده است.

وی با طرح پرسش‌ها و نمونه‌هایی عنوان کرد: استاد مدعو را چگونه انتخاب می‌کنیم و چرا آثارش را در دوسالانه ارایه می‌دهیم. آیا به‌راستی کار هنرمند جوانی که کارش در مقابل استاد آیت‌الهی قرار گرفته بود با توجه به جوان بودنش می‌تواند به‌عنوان استاد مدعو معرفی شود و نمایشگاه مدعوان با کار او شروع شود؟

آیا به‌راستی استاد محترمی که در سال ۵۸ نقاشی را کشیده و سال‌هاست در ایران نیست، نقاشی‌اش ارزش ارایه در دوسالانه را دارد؟

نادعلیان تاکید کرد: درعین حالی که برای اساتید و توانایی‌هایشان احترام قایلم، اعتقاد دارم که جای آثار آنها در دوسالانه جهان اسلام نیست و ضروری است که آثار آن‌ها در گالری ثابت و فضایی موزه‌یی ارایه شوند.

او با اشاره ‌به ‌اینکه دلیل درخواست نمایش ندادن مکرر این آثار تثبیت شدن این است که بعضی از این آثار با همان امضا و یا اثری مشابه آنان در چنین نمایشگاه‌هایی بیش از ۵۰۰ بار دیده شده‌اند، متذکر شد، اصولا یک دوسالانه، نه جای استادان تثبیت‌شده است و نه جای جوانانی است که مشق‌های دانشگاهی را اریه دهند.

نادعلیان تصریح کرد که ضرورتی برای به‌نمایش گذاشتن این همه اثر در نمایشگاه نیست و زمانی‌که ما همه چیز را انتخاب می‌کنیم، یعنی هیچ چیز را انتخاب نمی‌کنیم.

به زعم وی، دوسالانه جای فردی است که تجربه‌های مدرسه‌ای را انجام داده و به توانایی خاصی دسترسی پیدا کرده است. انتخاب آزاردهنده دیگر در این دوسالانه تساهل در مقابل کارهای بد است ولی به‌نوعی در کوچه و پس کوچه‌هایی فضای نمایش قرار دهیم که حتی دانشجویان سال اول نقاشی متوجه شوند که چرا این کار پشت دیوار پنهان شده است.

نادعلیان با بیان اینکه بسیاری از این فضاهای نمایشگاهی از دید بصری، فضای مرده محسوب می‌شوند، افزود: شاید ملاحظاتی وجود دارد، اما نمایش اثر در یک موقعیت نامناسب کلیت نمایشگاه را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

به گمان این مدرس دانشگاه، آثار ارایه شده در چهارمین نمایشگاه دوسالانه‌ی نقاشی جهان اسلام، با در نظر گرفتن ابعاد، مکان‌یابی درستی نشده‌اند. گاهی دیوارهای بزرگ و آثاری با ابعاد کوچک و گاهی آثار در دیواره‌هایی که سقف کوتاه دارند و آثار به‌خوبی در آنجا نمی‌گنجند.

نادعلیان همچنین درباره‌ی فضای ایجاد شده در مجموعه‌ گالری‌های صبا گفت: دیوارهای کاذب ایجاد شده در این مجموعه ضروری نیستند. این نوع تقسیمات فضا، یادآور غرفه‌های پوشاک‌اند و مناسب نماش گذاشتن اثر هنری نیستند. چون فضایی که برای پارکینگ ساخته شده بوده به اندازه کافی گرفته و تنگ است.

وی معتقد است که کمیت آثار به این نوع نمایشگاه صدمه می‌زند و سیاست‌گذاران و هیات انتخابی می‌توانستند بحث کیفی آثار را بیشتر مورد توجه قرار دهند.

نادعلیان افزود: با توجه به فراخوان عام و انتخاب گروهی چنین نتیجه‌ای قابل پیش‌بینی بود. چرا که در ایران عمدتا نمایشگاه‌ها دارای یک هیات انتخاب هستند. این نحوه انتخاب در کشورهای دیگر منسوخ شده است و در هیچ دوسالانه رسمی معتبری، اعمال نمی‌شود. در روند مرسوم دوسالانه‌های حرفه‌یی، نه فراخوان جمعی وجود دارد و نه هیات انخاب.

وی گفت: در تمامی دوسالانه‌های رایج جهان امروز، یک انتخاب‌گر یا انتخاب‌گرهای متعدد، با و گرایشات فکری متفاوت هنرمندان را مستقیما انتخاب می‌کنند و یک نفر به‌عنوان مدیر هنری یا دبیر انتخاب‌گرها را هماهنگ می‌کند. نقش انتخاب‌گرهای مستقل آثار هنری در این نوع نمایشگاه‌ها بسیار مهم است. معمولا آنها شرح حال و سوابق هنرمند را در نظر می‌گیرد و در پایان روند رشد و دستاورد هنرمند ملاک انتخاب است. در حالی‌که در انتخاب های مبتنی بر فراخوان و گروهی فقط اثری که نتیجه نهایی کار هنرمند است در مقابل هیات انتخاب قرار می‌گیرد.

او با بیان اینکه، هدف یک انتخاب‌گر فقط انتخاب اثر خوب نیست، عنوان کرد: هنرمند در چه روندی به اثر خوب دسترسی پیدا کرده، نکته‌ی مورد توجه انتخاب‌گر است و در یک منظر کلی‌تر داشتن یک محتوای تعیین شده عمومی‌تر برای یک نمایشگاه، چینش و نحوه ارایه آثار در فضا بسیار مهم است و معنای کلی‌تری به نمایشگاه می‌دهد. در نتیجه برای یک انتخاب‌گر حرفه‌یی افراد یک دوسالانه نه جای افراد تثبیت شده‌ای است که توانایی‌هایشان را برای سالیان سال تکرار می‌کنند و نه هنرجویانی که در یک حوزه تجربی کار می کنند.

این هنرمند معاصر که آثارش را در نقاط مختلف دنیا عرضه است، اظهار کرد: در سنت غلط رایج کنونی در ایران، هیچ‌کدام از اعضای هیات انتخاب رسما پاسخگو و مسوولیت‌پذیر نیست.

او تاکید کرد: آثار هنرمندان غیر ایرانی به لحاظ تفاوت شیوه کاریشان با هنرمندان ایرانی عمدتا جذاب بودند. شاید بخش منسجم‌تر بخش آثار سایر ملل به‌شمار می‌رفت. خصوصا آثار انتخاب‌شده از کشور مراکش انتخاب‌های بهتری بودند. شاید دلیل آن، ارتباط نزدیک فرهنگی و انتخاب کمتر مبتنی بر فراخوان بوده است و شناخت بیشتر از فضای نقاشی مراکش چنین نتیجه ای را دربر داشت.

وی یادآوری کرد:‌ اصولا در دوسالانه‌ای که محدود به نقاشی است در یک حوزه بین‌المللی نباید فراخوان داد. چون هیچ هنرمند حرفه‌یی و شناخته شده‌ای به جست‌وجوی فراخوان نیست و اگر کارش ارزشمند است اعتماد ارسال پستی آن‌را ندارد. او در کارگاهش کارش را انجام می‌دهد و این وظیفه ماست که او را کشف کنیم.

این مدرس دانشگاه برای دوسالانه‌های آینده پیشنهاد کرد که به‌جای فراخوان چند انتخاب‌گر در حوزه‌های مختلف جغرافیایی جهان اسلام هنرمندان شاخص را انتخاب و دعوت کنند. به‌گمان او، لازمه‌ی این امر این است از هم اکنون چنین افرادی جست‌وجویشان را آغاز کنند.

احمد نادعلیان با قدردانی از فرهنگستان هنر در برگزاری نمایشگاه هنرمندان جوان و هنرمندان شهرستانی از بی‌توجهی به هنر جدید در سیاست‌گذاری‌های کلان آن انتقاد کرد.

وی گفت: این انتقاد رسما به دست‌اندرکاران فرهنگستان هنر وارد است که چرا به‌صورت رسمی زمینه را برای هنر هنرمندان نسل جدید فراهم نمی‌کنند. اگرچه برای شخص من و هنرجویانم این امکان وجود داشته و دست اندرکاران چند نمایشگاه نهایت همکاری را داشته‌اند که در نمایشگاه طبیعت و نمایشگاه بزرگ عاشورا کار چند رسانه‌یی و یا چیدمان ارایه دهم، اما این امکان برای همه وجود نداشته و نهادینه نشده و رسما به آن فکر نشده است. این درحالی ا‌ست که کپی‌های چوپان و بز رضا عباسی و یا فتوکپی‌های رنگی آثار دوره قاجار بدون داشتن شناسنامه علمی در مرکز صبا به‌نمایش گذاشته می‌شوند.

وی اضافه کرد: دلایلی وجود دارد که به استناد آنها می‌توان گفت هنر جدید کم اهمیت تر از نقاشی‌های کپی و یا کپی‌های نقاشی نیست و دارای یک مجموعه امتیازات است و به‌واسطه این امتیازات می‌توان نیازهای نسل جدید را پاسخ داد. با توجه به این ویژگی‌ها می‌توان از فرهنگستان هنر درخواست کرد که جهت ایجاد بستر و زمینه برای هنر جدید تلاش کند.

مدرس دانشگاه تهران تصریح کرد: امروزه در جوامع اسلامی به میزان زیادی هنر جدید رواج دارد و در مجامع رسمی هنر به آن پرداخته می‌شود. از این‌رو هنر جدید زبانی غربی نیست، بلکه بسیاری از هنرمندان جوامع اسلامی نیز با آن گویش می‌کنند. چنانچه فرهنگستان بخواهد رسالت خود را به‌خوبی انجام دهد باید پاسخگوی نیازهای نسل جدید نیز باشد.

او در عین حال افزود: در حوزه‌ی هنر جدید آثاری را می‌توان انتخاب کرد که هنرمندان جوامع اسلامی با مواد در دسترس بومی اثری را به‌وجود بیاورند. در حالی‌که حمل‌ونقل نقاشی‌های ناب با توجه به اینکه کالایی گران هستند، بسیار دشوار است.

به اعتقاد نادعلیان، بسیاری از مسائل امروز جهان فقط با زبان متفاوت از گذشته قابل بازگو شدن هستند.

در هنر جدید به مفهوم وسیع آن که شامل نقاشی نیز می‌شود، – در این صورت نقاش فضای پیرامون اثر را نیز تعریف می‌کند – این بضاعت وجود دارد که مسائل معنوی یا مسائل اجتماعی بومی ما با زبانی رسا و به نسلی جدید بیان شود.

وی در پایان گفت: در سال اخیر نمایشگاه‌های متعددی را در سطح کشور برگزار شده که عمدتا در ساختاری سنتی ارایه شده‌اند. سرانجام این بی‌توجهی و نبود عرصه برای هنرمندان نسل جدید در داخل کشور این بوده است که جذب حامیان غیرایرانی شوند و معمولا در چنین شرایطی سمت و سوی سیاسی ممکن است مضامین آثار را تحت تاثیر قرار دهد. بنابراین ضروری است که فرهنگستان هنر در سیاست‌گذاری، برنامه‌ریزی و نهادینه کردن هنر هنرمندان جدید، رسما اقدام کند که درغیر این‌صورت به‌نظر می‌رسد که همواره سیاست‌گذارنی واحد و هم‌سو آثاری واحد را بارها با نماهای متفاوت به‌نمایش بگذارند و چنین نمایش مکرری بیشتر تاثیر و بازتاب‌های منفی را در پی دارد.

منبع : ایسنا

جای مشق‌ دانشجو در دوسالانه نیست

 

iconبرای دانلود کلیک کنید

icon برچسب ها: , , , ,
  • نوشته: admin
  • تاریخ: ۳ بهمن ۱۳۹۰
  • دیدگاه‌ها خاموش
  • شب مهتاب، جای قاب ‌های خالی را می ‌گیرد

    شب مهتاب، جای قاب ‌های خالی را می ‌گیرد

     

    iconبرای دانلود کلیک کنید

    icon برچسب ها: , , , ,
  • نوشته: admin
  • تاریخ: ۱۳ دی ۱۳۹۰
  • دیدگاه‌ها خاموش
  • درمان جای آکنه

    درمان جای آکنه

    شیوه کاملی برای حذف همه جاهای باقی مانده از آکنه روی پوست وجود ندارد، اما درمان‌هایی وجود دارد که می‌تواند به میزان قابل‌توجهی میزان آنها را کاهش دهد، مثلا …

     

    iconبرای دانلود کلیک کنید

    icon برچسب ها: , ,
  • نوشته: admin
  • تاریخ: ۱۴ مهر ۱۳۹۰
  • دیدگاه‌ها خاموش
  • عشق به جای خود، مودب باش

    تاریخ انتشار: یکشنبه ۲۰ شهریور ۱۳۹۰ 
    |

    تعداد مشاهده : ۶۴ 
    |



    ارسال به دوستان


    در این مجموعه ی مقالات با ما باشید تابتوانید نقشه ی گنج واقعی را در زندگی تان بیابید.

     

    iconبرای دانلود کلیک کنید

    icon برچسب ها: , , , ,
  • نوشته: admin
  • تاریخ: ۶ مهر ۱۳۹۰
  • دیدگاه‌ها خاموش
  • با جای جوش ‌های صورت‌ چه کنیم؟

    با جای جوش ‌های صورت‌ چه کنیم؟
    جوش، آکنه

    حتما شما هم دیده ‌اید خانم‌ ها و آقایانی را که روی صورت‌ شان جای جوش‌ های عمیق باقی مانده است. خیلی از این افراد انواع کِرِم ‌ها و محصولات زیبایی را امتحان می‌ کنند تا این جوشگاه ‌ها دست از سرشان بردارند ولی در بیشتر مواقع این کارها بی‌ فایده است و آن ها به نتیجه دلخواه ‌شان نمی ‌رسند؛ چون پوست‌ شان آسیبی عمقی دیده و برای درمان آن باید یک متخصص پوست دست به کار شود.
    در این شرایط، بسته به عمق آسیب پوستی، ممکن است پزشک برای این افراد از درم ابریژن یا عمل جراحی استفاده کند. هفته نامه سلامت درباره این مشکل و راه ‌های درمان آن با دکتر نیلفروش ‌زاده، متخصص پوست و مو و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران گفتگو کرده‌‌ است.

     

    iconبرای دانلود کلیک کنید

    icon برچسب ها: , , , ,
  • نوشته: admin
  • تاریخ: ۱۸ تیر ۱۳۹۰
  • دیدگاه‌ها خاموش
  • پول سر جای خودش هزینه نمی‌شود/ مشکل مدیریتی است


    فرارو- یک نماینده مجلس معتقد است بودجه‌های فرهنگی دست کسانی سپرده شده است که بسیاری از این افراد اصلا نمی‌دانند فرهنگ چیست؟ داریوش قنبری گفت: «مشکل این است که بسیاری از مدیران ما در بخش فرهنگ اولویت اول شان مسائل سیاسی است تا مسائل فرهنگی.»

     

    iconبرای دانلود کلیک کنید

    icon برچسب ها: , , , , , , , ,
  • نوشته: admin
  • تاریخ: ۲۴ فروردین ۱۳۹۰
  • دیدگاه‌ها خاموش
  • به همسرتان به جای “تو” ، بگویید:”شما”

    به همسرتان به جای “تو” ، بگویید:”شما”
    توصیه‌هایی برای ازدواج موفق  (3)
    همسران

    مقاله اول (خاطرمجموع و یارنازنین)

     

    iconبرای دانلود کلیک کنید

    icon برچسب ها: , , , , ,
  • نوشته: admin
  • تاریخ: ۸ فروردین ۱۳۹۰
  • دیدگاه‌ها خاموش
  • به جای انگشت چی بمکم؟

    به جای انگشت چی بمکم؟

    انگشت مکیدنعادت مکیدن انگشت یا شست در سنین مختلف، آثار و نتایج روانی متفاوتی دارد. کودک پنج ساله ای که همچنان با جدیت انگشت می مکد، می تواند به دلایلی چند، اسباب نگرانی شود. عادت مکیدن انگشت می تواند روی کلام، دندان ها و رشد عاطفی کودک تأثیر نامطلوب بگذارد. عادت مکیدن انگشت هرچه طولانی تر باشد، غلبه بر آن دشوارتر می شود. علتش این است که مکیدن انگشت از شدت استرس می کاهد و بسیاری از بچه ها برای رسیدن به آرامش، انگشت می مکند. این بدان معنا نیست که کودک، فاقد احساس امنیت خاطر است و بدین معنا هم نیست که تقصیری به گردن پدر و مادر اوست. باید عوامل استرس را از چشم انداز کودک شناسایی کنیم. حوادث طبیعی مانند متولد شدن کودک جدید در خانواده و یا رفتن به یک مدرسه جدید، می تواند بر شدت مکیدن انگشت بیافزاید. مکیدن انگشت اغلب زمانی شروع می شود که کودک از کودک دیگری که انگشت می مکد تقلید می کند. اگر فرزند شما پستانک می مکند بهتر این است که پستانک را به تدریج از او بگیرید. مراقب باشید که از مصرف بیش از اندازه پستانک، خودداری نمایید. اما بعضی از بچه ها به مکیدن انگشت ادامه می دهند و گاه پدر و مادر بی آنکه بدانند کدام عامل جسمانی یا احساسی در مکیدن انگشت دخالت دارد سعی می کنند آن را متوقف سازند. این اقدام سبب ادامه دار شدن مکیدن انگشت می شود.
    کودکانی که پیوسته تحت فشار هستند تا از مکیدن انگشت خودداری کنند، خودشان را تدریجاً آدم های بدی ارزیابی می کنند که چیز جالبی برای عرضه ندارند. این بچه ها به تدریج ممکن است مشوش، خشمگین و یا پرخاشگر گردند. واکنش های منفی اطرافیان کودک، با تولید استرس و احساس حقارت نه تنها مکیدن انگشت را کم نمی کند که بر میزان آن می افزاید. عادت مکیدن انگشت در فرزندانتان را قبل از رفتن او به مدرسه برطرف کنید.  وقتی کودک در مدرسه در فشار قرار می گیرد تا این عادت را ترک کند، عادات دیگری را جایگزین آن می کند و اغلب این عادات جدید در کنار عادت قدیم قرار می گیرند. همچنین بعضی از کودکانی که سعی می کنند سرکلاس انگشت نمکند، احساس بیقراری می کنند و گاه عصبانی می شوند، به طوری که خشمشان سبب بروز رفتارهای ناخوشایند می گردد. به طور کلی مکیدن انگشت می تواند روی عزت نفس بچه ها اثر بگذارد؛ عملکرد درسی آنها را در مدرسه خراب کند؛ بر روابط اجتماعی شان اثر منفی بگذارد؛ به رشد دندان ها و نیز توانائی صحبت روشن و واضح آنها لطمه بزند. انگاره های رفتاری به خصوصی را ایجاد می کنند که عبارتند از: پیچاندن مو، مالیدن گوش و …
    همچنین ناراحتی های عمومی در زمینه سلامتی مثل: زرد زخم، کرمک، کج شدن انگشت ها، زگیل و مسائل دیگر. به هر حال اغلب ناراحتی های ناشی از مکیدن انگشت، پس از ترک این عادت از بین می رود. با توجه به نظرات موجود، زمان مناسب مداخله در انگشت مکیدن کودک زمانی است که او به ۵ سالگی می رسد. اما باید در نظر داشت که تمام انسان ها وقتی با یک مرحله گذرا و تحولی در زندگی شان مواجه می شوند دچار استرس می گردند  بنابراین نباید در این زمان اقدام به ترک عادت کنیم، زیرا این امر بر استرس موجود می افزاید و تلاش ما تنها موجب ایجاد استرس و اضطراب بیشتر شده و بر شدت عادت موجود می افزاید، در نتیجه بهتر است که ترک عادت مکیدن انگشت را به تعویق بیاندازیم.

     

    iconبرای دانلود کلیک کنید

    icon برچسب ها: , , , ,
  • نوشته: admin
  • تاریخ: ۵ اسفند ۱۳۸۹
  • دیدگاه‌ها خاموش
  • مسافر هواپیما جای خلبان مرده را گرفت

    مسافر هواپیما جای خلبان مرده را گرفت

     

    iconبرای دانلود کلیک کنید

    icon برچسب ها: , , , , , ,
  • نوشته: admin
  • تاریخ: ۵ اسفند ۱۳۸۹
  • دیدگاه‌ها خاموش
  • کوچولو های شیطون

    دوست داشتی جای مامان یا بابای این بچه بودی؟؟؟

     

    iconبرای دانلود کلیک کنید

    icon برچسب ها: , , , , , , , , , , , , ,
  • نوشته: mahshid
  • تاریخ: ۲۸ دی ۱۳۸۹
  • دیدگاه‌ها خاموش