گوناگون

حجاب در دین اسلام

بدون شک، پوشش زن در برابر مردان بیگانه، یکی از ضروریات دین اسلام است. قرآن کریم می فرماید: «و به بانوان باایمان بگو چشم های خود را فروپوشند و عورت های خود را از نگاه دیگران پوشیده نگاه دارند و زینت های خود را،جز آن مقداری که ظاهر است، آشکار نسازند و روسری های خودرا بر سینه خود افکنند و زینت های خود را آشکار نسازند؛ مگر برای شوهرانشان، پدرانشان، پدر شوهرانشان، پسرانشان، پسران همسرانشان، برادرانشان، پسر برادرانشان، پسر خواهرانشان، زنان هم کیششان، کنیزانشان و مردان سفیهی که تمایلی به زنان ندارند و کودکانی که از امور جنسی بی اطلاعند و پاهای خود را بر زمین نکوبند تا زینت های پنهانشان آشکار شود وهمگی به سوی خداوند توبه کنید ای موءمنان؛ باشد که رستگار شوید افزون بر آن، در آیات دیگر، پوشیدگی کامل اندام، نیک و شایسته، با وقار و بدور از تحریک سخن گفتن و دوری از آرایش های جاهلیت نخستین، توصیه شده است.

در روایات نیز پوشیدن جامه بدن نما و نازک نزد نامحرم، آرایش و استعمال عطر در خارج از خانه،اختلاط فساد برانگیز زن و مرد دست دادن و مصافحه با نامحرمو تشبه به جنس مخالف  منع شده است و مردان با غیرت، به هدایت و کنترل همسر و دختران، عفّت نسبت به زنان مردم و دوری از چشم چرانی توصیه شده اند.

پس معلوم شد که تفاوت اساسی حجاب اسلامی با حجاب ادیان گذشته، در این است که اسلام وجوب پوشش زنان را متناسب با شئونات انسان، با تعدیل و نظم مناسب و به دور از افراط و تفریط، سهل انگاری مضرّ یا سخت گیری بی مورد به جامعه بشری ارزانی داشته است. حجاب اسلامی همچون حجاب مورد توصیه پاپ ها، به معنای حبس زن در خانه یا پرده نشینی و دوری از شرکت در مسایل اجتماعی نیست؛ بلکه بدین معناست که زن در معاشرت خود با مردان بیگانه، موی سر و اندام خویش را بپوشاند و به جلوه گری و خودنمایی نپردازد تا در جامعه، غریزه آتشین جنسی تحریک نگردد؛ بلکه در محیط خانواده، این غریزه به صورت صحیح ارضا گردد

 

iconبرای دانلود کلیک کنید

icon برچسب ها: , , , , , , , , , , ,
  • نوشته: user
  • تاریخ: ۷ دی ۱۳۸۹
  • دیدگاه‌ها خاموش
  • نرجس چون مادر موسی

    حضرت امام حسن عسگری علیه السلام پس از آنکه مژده ولادت مهدی علیه السلام را به حکیمه داد، به او فرمود که آن حضرت از نرجس خاتون متولد خواهد شد نه از دیگری. حکیمه ادامه ماجرا را این‌گونه بیان می‌کند: با شنیدن این خبر خبر ولادت حضرت مهدی علیه السلام به سوی نرجس شتافتم و او را با دقت نگاه کردم؛ ولی اثری از حاملگی در او نیافتم. به سوی امام علیه السلام بازگشتم و ماجرا را به امام عرض کردم. آن حضرت تبسم کرد و فرمود: « هنگام طلوع فجر، آثار حاملگی در او ظاهر خواهد شد. نرجس مانند مادر موسی است که آثار حمل در او حاضر نبود و تا هنگام ولادت کسی از آن خبر نداشت. چرا که فرعون، شکم زنان آبستن را برای یافتن موسی می‌شکافت. این نوزاد، مهدی علیه السلام است.

     

    iconبرای دانلود کلیک کنید

    icon برچسب ها: , , , , , , , , ,
  • نوشته: user
  • تاریخ: ۷ دی ۱۳۸۹
  • دیدگاه‌ها خاموش
  • جالوت و طالوت

    جالوت نام پادشاه جبّار و سرکش دوران حضرت داود علیه السلام است. وی حاکم فلسطین و بسیار قوی هیکل و شجاع بود. اسم عبرانی او جلُیات می باشد. پس از آنکه بنی اسرائیل ضعیف گشتند از پیامبرشان خواستند تا از خداوند به خواهد حاکمی برای آنها تعیین کند و خداوند طالوت را معین فرمود. طالوت به همراه بنی اسرائیل در مقابل سپاه جالوت قرار گرفت. تمام قدرت سپاه کافران به شخص جالوت بستگی داشت که هیچ کس یارای مقابله با او نبود. در این هنگام پیامبر قوم بنی اسرائیل زرهی را به طالوت داد و گفت : این زره بر تن هر که برازنده باشد، جالوت را خواهد کشت. در تمام سپاه فقط برای اندام داوود مناسب آمد، همگان تعجب کردند، چرا که داوود در مقایسه با جالوت خیلی ضعیف بود. اما او بدون از دست دادن شجاعتش پیش رفت و سنگی در فلاخن گذارد مستقیماً به سمت جالوت پرتاب کرد. سنگ به سر جالوت خورد و او کشته شد. بدین ترتیب سپاه کافران شکست خورد و بنی اسرائیل به پیروزی دست یافتند. این داستان و نام جالوت در قرآن نیز آمده است. ‹‹ فهزموهم باذن الله و قتل داوود جالوت››. ترجمه: پس آنان (بنی اسرائیل) کفار را به اذن خداوند شکست دادند و داوود جالوت را کشت.

     

    iconبرای دانلود کلیک کنید

    icon برچسب ها: , , , , , , , , ,
  • نوشته: user
  • تاریخ: ۶ دی ۱۳۸۹
  • دیدگاه‌ها خاموش
  • اقامه نماز

    ظهر عاشورا بود وضعیت عجیبی بوجود آمده بود گروهک نفاق عرصه را بر سپاه ایمان تنگ ساخته و آماده بود تا به خیال خود کار را تمام کند ، ناگهان یکی از یاران به امام خبر رساند که وقت نماز است و در این شرایط حساس و خطیر امام با جمع اندک باقیمانده به نماز ایستاد. راستی چرا نماز در هیچ شرایطی ترک نمی شود؟ همه انسان ها به دنبال خوشبختی هستند . اگر بپرسند راز خوشبختی چیست ؟ شاید بگویید آسایش ، اما من می گویم آرامش ، خیلی ها فکر می کنند آسایش وسیله است برای رسیدن به آرامش اما به تعبیر قرآن کریم انسان تنها با یاد خدا به آرامش می رسد و در جای دیگری از قرآن خدای متعال می فرماید : کسی که از یاد من دوری کند زندگی او سخت خواهد شد . حال سوال این است که چگونه می توان به یاد خدا دست یافت ؟ پاسخ این پرسش را هم در قرآن مجید می توانیم مشاهده کنیم ، خدای متعال می فرماَید : نماز را بپا دارید برای اینکه به یاد من برسید . ظهر روز عاشورا محرم سال ۶۱ هجری قمری نقطه عطفی بود که نماز و شهادت را در هم آمیخت و در حقیقت ستون دین را برای همیشه مستحکم ساخت .حرکت نمادین مردم در عزاداری امام حسین علیه السلام در ظهر عاشورا نیز استحکام بخش ستون دین است زیرا عزاداران در هر جا که باشند ظهر عاشورا به نماز می ایستند و یاد خدا را که رمز سعادت بشری یعنی رسیدن به آرامش واقعی است کسب می نمایند.

     

    iconبرای دانلود کلیک کنید

    icon برچسب ها: , , , , , , , , , , ,
  • نوشته: user
  • تاریخ: ۴ دی ۱۳۸۹
  • دیدگاه‌ها خاموش
  • حضور همگانی

    مکتب عاشورا مکتبی است فراگیر که همه اقشار را در بر می گیرد و در نهضت حسینی پیر و جوان ، زن ، مرد و حتی طفل شیر خوار نیز حضوری موثر و قهرمانانه دارد ؛ این حضور همگانی برای تکمیل مسیری که باید الگو برای همه جهانیان در همه اعصار باشد لازم و ضروری است زیرا هر یک از این چهره های نورانی آیتی است الهی برای همه ی قشرها و گروه های اجتماعی و این چنین است که عاشورا زنده و جاوید مانده و هرگز فراموش نخواهد شد انقلاب اسلامی نیز به پیروی از مکتب عاشورا توانست همه ی اقشار جامعه را در برگرفته و در طول سی سال حرکت خویش صفوف متحدی را در اجتماع ایجاد نماید که باید گفت رمز پیروزی انقلاب اسلامی در این اتحاد کلمه برای اعتلای کلمه توحید است زیباترین حضور همگانی را در هشت سال دفاع مقدس می توان یافت این حضور را می توان در شهدای جنگ تحمیلی مشاهده نمود مانند شهدای کربلا ، از طفل شیر خوار و بانوان شیردلی که دربمباران های ناجوانمردانه به شهادت رسیدند تا پیرمرد هایی که در میدان جنگ همچون حبیب بن مظاهر جان خویش را فدای اسلام نمودند آری این حضور همگانی را در جنگ ۳۳ روزه لبنان نیز می توان دید و این الگو در هر جای جهان تکرار پذیر خواهد بود

     

    iconبرای دانلود کلیک کنید

    icon برچسب ها: , , , , , , , , , , ,
  • نوشته: user
  • تاریخ: ۴ دی ۱۳۸۹
  • دیدگاه‌ها خاموش
  • عشق به رهبری

    عاشورا با واژه عشق معنایی نزدیک دارد ، گویا عاشقانی حماسه عاشورا را آفریدند و آنچه حرکت این عشاق را توجیه می کند فداکاری بر اساس شناخت امام و مقتدایشان می باشد . شب عاشورا وقتی امام اعلام می کند که فردا قرار است هر کس بماند شهید شود آنها که می مانند عاشقانه می پذیرند که باید ماند وجان را فدای امام خویش کرد که او نیز جان را فدای معبود و محبوب خود می کند . روز عاشورا هم یاران و فرزندان و خویشان همه آماده اند برای شهادت و ایثار جان و البته با اذن امام به میدان می روند تا هستی دنیوی خودرا فدا نمایند.عشق به رهبری در صحنه کربلا موج می زند و دلها دریایی است خروشان که کشتی نجات امت در ساحل آن پهلو می گیرد و انسان ها در طول تاریخ ، عشق به رهبری را از این منادیان حق و حقیقت فرا می گیرند . امروز هم عشق به رهبری منشاء حرکت در مسیر انقلاب اسلامی است و دشمنان تنها از این عشق واهمه دارند . زیرا آن چه محاسبات مادی و پوچ آنها را در هم می ریزد و علیرغم قدرت ظاهری و پوشالی درمانده و ناتوان ، مجبور به اعتراف به شکست خود در برابر عظمت ملت ایران کرده است ، ابراز احساسات و محبتی است که از سوی آحاد مردم به رهبری نظام اسلامی که نیابت امام معصوم علیه السلام را بر عهده دارد مشاهده می نمایند . باید قدرت این عشق الهی را دانست که نعمتی است عظیم و آنان که از این نعمت محرومند باید دلهای خود را از حب دنیا و مظاهر آن خالی سازند تا خدای متعال این نعمت محبت را به دل هایشان بازگرداند.

     

    iconبرای دانلود کلیک کنید

    icon برچسب ها: , , , , , , , , , , , , ,
  • نوشته: user
  • تاریخ: ۴ دی ۱۳۸۹
  • دیدگاه‌ها خاموش
  • روایت

    لیلی غفاریّه ، از بانوانی بود که مجروحین جنگ را مداوا می کرد، و زخمهای آنها را پانسمان می نمود، او می گوید: همراه رسول خدا(ص) به جبهه می رفتم و به مداوای مجروحین جنگ می پرداختیم ، و در جنگ جمل ، همراه امام علی (ع) به جبهه بصره رفتم تا مجروحان را مداوا کنم ، پس از جنگ جمل ، شب مهمان حضرت زینب (س) دختر علی (ع) شدم ، فرصت را غنیمت شمرده و به او عرض کردم : اگر سخنی از شخص پیامبر(ص) شنیده ای ، برای من بیان کن (با توجه به اینکه زینب (س) هنگام رحلت پیامبر(ص) پنج یا شش ساله بود). زینب (س) در پاسخ من فرمود: روزی به محضر رسول خدا(ص) رفتم ، عایشه همسر آن حضرت نزدش بود، در این وقت علی (ع) به حضور پیامبر(ص) آمد، پیامبر (ص) در حضور عایشه ، اشاره به علی (ع) کرد و فرمود: انّ هذا اول الناس ایمانا و اول الناس لقاء لی یوم القیامه ، و آخر الناس ‍ لی عهدا عند الموت . :این شخص (علی علیه السلام) نخستین شخصی است که قبول اسلام کرد، و نخستین فردی است که در قیامت بامن ملاقات کند، آخرین است که هنگام رحلت من ، با من وداع می نماید.

     

    iconبرای دانلود کلیک کنید

    icon برچسب ها: , , , , , , ,
  • نوشته: user
  • تاریخ: ۳۰ آذر ۱۳۸۹
  • دیدگاه‌ها خاموش
  • خدایان اعراب قبل از اسلام

    اعراب مانند سایر بت پرستان خدایان فراوانى در اشکال مختلف داشتند. برخى از این خدایان به شکل انسان و حیوان و احیانا ترکیبى از این دو یا سنگهاى خاصى با شکل طبیعى بودند. بعضى از خدایان بومى و بعضى برگرفته از اقوام دیگر بودند. معمولا تاریخ نگاران شخصى به نام عمر و بن لحى را بنیانگذار بت پرستى در عربستان مى شناسد و معتقدند که وى در سفر شام جمعى را دید که بت مى پرستند. هنگامى که از خاصیت آن سؤ ال کرد، پاسخ دادند این بت ما را یارى مى کند و بارندگیهاى این سرزمین به سبب اوست . این شخص به داشتن بت علاقه پیدا کرد و هبل را از آنان دریافت کرد و به مکه آورد. هبل معروفترین بت ساکنان مکه بود. دانشمندان عصر ما براى این داستان ارزشى قائل نیستند و براى بت پرستى آغازى نمى شناسند. از دیدگاه آنان بت پرستى تکامل یافته طبیعت پرستى است . با این وصف ، بت پرستان حجاز، مانند سایر بت پرستان ، بتهاى وارداتى نیز داشته اند و نمونه اى از آن ، ذوالشرى (duschara) بود که آن را از نبطیان اردن اقتباس کرده بودند.
    اعراب در مواردى مفاهیم را به شکل بت مجسم مى کردند و آن را مى پرستیدند، مانند منات که خداى قضا و قدر بود.
    خدایانى نیز به شکل حیوانات بودند مانند نسر که به شکل کرکس بود و این خدایان ، اصلى توتمى داشتند

     

    iconبرای دانلود کلیک کنید

    icon برچسب ها: , , , , , ,
  • نوشته: user
  • تاریخ: ۸ آذر ۱۳۸۹
  • دیدگاه‌ها خاموش
  • پیامبران الهی که در ایران مدفونند

    بر طبق اسناد و مدارک، و همچنین بر اساس اعتقادات مردمی، مقبره بسیاری از پیامبران در ایران قرار دارد. بعضی از این آرامگاه ها دارای سند معتبر هستند و برخی دیگر تنها در اعتقادات و فولکلور مردمی ریشه دارد و دلیل قطعی بر آن وجود ندارد، هر چند دلیلی هم بر نفی آن وجود ندارد.  ایران در طول تاریخ، گاهی چنان کشور امنی به حساب می آمده که مهاجران بسیاری را به خود پذیرفته است. گروهی از این مهاجران پیامبرانی بوده اند که ایران را برای زندگی در نظر گرفته اند.

    در دوران حکومت هخامنشی و بعد از فتح بابل توسط کورش، سیل کسانی که در اسارت بخت النصر بوده اند به ایران سرازیر شد، که در آن میان پیامبران و بزرگان زیادی دیده می شوند.
    در زیر، اطلاعات پیامبرانی که در ایران مدفون هستند یا احتمال می رود که مقبره آنها در ایران باشد، آمده است:
    سام و لام: طبق اعتقادات مردم سمنان، و همچنین طبق مفاد کتیبه موجود، دو نفر از فرزندان نوح به نامهای سام النبی و لام النبی در محلی در نزیکی سمنان دفن شده اند.
    بقعه پیغمبران سمنان در ۱۸ کیلومتری شمال شرقی سمنان بر فراز کوه مرتفعی قرار دارد. برای رسیدن به این بقعه از روستای “درجزین” در نزدیکی سنگسر، و هم از جاده اصلی سمنان به دامغان(پلیس راه) می توان انتخاب مسیر کرد. این جاده خاکی و سنگلاخ است.
    خالد نبی: اسم کامل این پیامبر، خالد بن سنان عبسی است. ایشان شریعت حضرت عیسی را تبلیغ می کرده اند. نسب وی به حضرت اسماعیل فرزند ابراهیم(ع) می رسد و یکی از پیامبرانی است که به بعثت حضرت محمد(ص) بشارت داده و در دوران فترت می زیسته است. دوره فترت به فاصله بین بعثت حضرت عیسی تا بعثت حضرت محمد(ص) اطلاق می شود.
    گر چه بر طبق برخی از آیات و احادیث، در دوران فترت، پیامبری به رسالت مبعوث نشده است، ولی بر اساس نظر بعضی مفسرین، در این مدت چهار نبی از طرف خداوند مامور تبلیغ دین حضرت عیسی شدند که سه نفر از آنان از بنی اسرائیل، و به نام های شمعون، یوحنا و یونس معرفی شده اند، و چهارمین شان عرب بوده، و به نام خالد بن سنان عبسی معروف است.
    ظاهرا خالد بن سنان معاصر انوشیروان بوده و در سرزمین بنی غطفان زندگی می کرده است. در روایت است که دختر خالد بن سنان به نام محیاة به محضر حضرت محمد رسیده است.
    بنا به مشهور، در طایفه عرب به غیر از حضرت رسول و حضرت خالد بن سنان هیچ پیامبری نیست، و می توان گفت که از بین اعراب فقط این دو نفر به پیامبری برگزیده شده اند، و بقیه پیامبران از قوم بنی اسرائیل هستند.
    مفسر بزرگ حنفی مذهب، شیخ اسماعیل حقی، در باره مرقد حضرت خالد نبی اشاره می کند که قبر خالد نبی در منطقه جرجان و بر بلندی کوهی به نام کوه خدا قرار دارد.
    یوشع: بر طبق نظر برخی از تاریخ نویسان حضرت یوشع توسط کورش هخامنشی از اسارت بخت النصر نجات یافت و به ایران آمد. حضرت یوشع در گورستان تاریخی تخت فولاد اصفهان که قدمتش به پیش از اسلام می رسد و در خیابان امام سجاد قرار دارد، مدفون است.
    شعیای نبی: او یکی از پیامبران بنی اسرائیل است که نسبتش به حضرت یعقوب می رسد. محل سکونت ایشان در بیت المقدس بوده و قبل از حضرت زکریا به رسالت مبعوث شدند. آرامگاه شعیای نبی، جنب امامزاده اسماعیل در حاشیه خیابان هاتف اصفهانی قرار دارد. بر جانب شمالی مرقد شعیای نبی، کتیبه ای به خط نستعلیق از دوره شاه سلطان حسین صفوی موجود است که نخستین مسجد بزرگ ساخته شده در اصفهان را مسجد شعیا معرفی می کند، و نیز حکایت دارد از این که مسجد مزبور را ابوالعباس مفتی در دوره خلافت علی بن ابیطالب(ع) بنا کرده و آلب ارسلان آن را تعمیر کرده است.
    “حیقوق”: این نام هم با تلفظ حیقوق و هم با تلفظ حبقوق وجود دارد. حیقوق به معنی “در بغل کشیده شده” است. حیقوق این نام را بدان جهت یافت که در طفولیت به علت مریضی از دنیا رفت و حضرت الیاس(ع) او را در بغل گرفت و دعا کرد و از خداوند حیات و زندگی وی را طلب کرد و او زنده شد.
    حیقوق نبی یکی از پیامبران بنی اسرائیل و نگهبان معبد سلیمان در اورشلیم بوده و نامش در عهد عتیق آمده است.
    حیقوق نبی پس از شعیای نبی به رسالت مبعوث شد. وی سال های درازی در اسارت بخت النصر بود و پس از فتح بابل به دست کورش به همراه دانیال نبی به ایران آمد. او در همدان اقامت گزید و پس از فوت در تویسرکان مدفون شد. بقعه حیقوق نبی در جنوب غربی شهر تویسرکان واقع شده است.
    مردخای: مردخای یکی از بزرگان و یا به قولی یکی از انبیاء بنی اسرائیل است که در زمان خشایارشاه می زیسته است و نسبش به حضرت یعقوب می رسد. مردخای نقش زیادی در جلوگیری از قتل عام یهودیان در زمان خشایارشاه ایفا کرد و به همین دلیل نزد یهودیان از جایگاه ویژه ای برخوردار است. آرامگاه مردخای و برادر زاده اش در همدان در نزدیکی میدان امام خمینی و در خیابان شریعتی واقع است.
    حجی: وی در دوران سلطنت داریوش کبیر، و همچنین همزمان با مردخای می زیسته است. در تورات نام آن حضرت “حکی” آمده و به معنای “مسرور” است. مقبره این پیامبر در همدان در نزدیکی میدان امام خمینی، داخل بازار در راسته پیغمبر و داخل مسجد پیغمبر قرار دارد.
    قیدار: حضرت قیدار جد سی ام حضرت محمد(ص) است. در تاریخ یعقوبی آمده است که حضرت اسماعیل دوازده پسر داشت که بزرگترین آنها حضرت قیدار بود. او پس از وفات حضرت اسماعیل، قیدار نبی مردم را به توحید دعوت می کند. قیدار به معنای سیاهپوست است. مرقد آن حضرت در شهرستان خدابنده(قیدار) از استان زنجان قرار دارد.
    سلام، سلوم، سهولی، القیا: به نظر می رسد این پیامبران همزمان با اصحاب کهف می زیسته اند. زمان مرگشان با یکدیگر متفاوت بوده، ولی یارانشان بعد از دفن اولین پیامبر در این مکان، بقیه را هم در کنار او دفن کردند. مرقد این چهار نبی در خیابان پیغمبریه قزوین قرار دارد.
    اشموئیل: این پیامبر هم زمان با طالوت و در ارتباط با داستان داود و جالوت است. حدود ۵۰ کیلومتری شهر ساوه و در جاده بوئین زهرا مقبره ای وجود دارد که به گفته اهالی و برخی مدارک، مرقد مطهر یکی از پیامبران بزرگ الهی به نام حضرت اشموئیل است. مسیر مرقد در جاده ای کوهستانی در ۹ کیلومتری روستای ورده قرار دارد. سنگ نبشتهای در آنجا هست که مبین حضور ناصرالدین شاه و همراهانش در آنجا است.
    دانیال نبی: او از انبیای بزرگ الهی است. وی از نسل حضرت داود است.
    لفظ دانیال در زبان عبری به معنای “خدا حاکم من است” می باشد. دانیال نبی همزمان با کوروش کبیر و داریوش اول بوده است. او از جمله کسانی بود که به دست بخت النصر اسیر و در بابل زندانی شده بودند.
    باحزقیل: در نزدیکی مسجد جامع دزفول بنایی کوچک و ساده قرار دارد که به بقعه باحزقیل، پدر دانیال نبی، منسوب است. مطلب بیشتری در این مورد در دست نیست.
    ارمیای نبی: در شمال خرمشهر، از مدفن پیامبری به نام ارمیای نبی یاد می شود.
    ارمیای نبی در زمان سلطنت یهویاقیم و صدقیا از پادشاهان یهود به رسالت مبعوث شدند.
    روبین: در میامی (در راه مشهد) نیز از مدفن پیامبری به نام روبین یاد می کند. به نوشته لغت نامه دهخدا، روبین یکی از دوازده پسر حضرت یعقوب(ع) است.
    جرجیس: در کتاب “فرهنگ آبادی ها و مکان های مذهبی کشور” از مدفن جرجیس پیامبر در شهر شوشتر ذکری به میان آمده است. در جنوب غربی شوشتر روستایی به نام جرجیس است که در جوار آن بقعه ای به نام نبی جرجیس وجود دارد. در اطراف این بقعه بقاع دیگری نظیر روبین، حزقیل، شعیب، شمعون، اسحاق، ادریس و مردخای وجود دارد. درستی مدفن جرجیس پیغمبر در این مکان محل تردید است، و به احتمال زیادتر مقبره ایشان در موصل عراق است.
    روبیل: مرحوم سید عبدالله جزائری یکی از علمای شوشتر(متوفی۱۱۷۳ هـ.ق.) در فصل نهم تذکره شوشتر می گوید: مقامات بسیاری از انبیاء بنی اسرائیل در حوالی شوشتر و دزفول یعنی نزدیک رودخانه دزفول معروف هستند؛ مانند اسحاق، شمعون، یعقوب، لاوی، جرجیس و روبیل. در کتاب الغدیر آمده که قبر روبیل پسر حضرت یعقوب در مصر است.
    یونس: در کتاب “فرهنگ آبادی ها و مکان های مذهبی کشور” از مدفن یونس پیغمبر در گناباد ذکری به میان آماده است که صحت آن مورد تردید است. آرامگاه یونس پیغمبر در موصل عراق است.
    یعقوب: در کتاب “فرهنگ آبادی ها و مکان های مذهبی کشور” از وجود مدفن یعقوب پیامبر در گرگان نام برده شده که اطلاعات صحیحی در این مورد وجود ندارد. در الغدیر آمده است: حضرت یعقوب در مصر رحلت کرد و به شام برده شد.
    آرامگاه پیامبران دیگری نیز در ایران وجود دارد که صحت و درستی این آرامگاه ها تایید نشده است. آرامگاه ابراهیم خلیل در سوسنگرد، اسحاق و اسماعیل در جاده دزفول به هفت تپه، ایوب پیامبر در دهکده بندبن لکنای تنکابن، صالح پیامبر در شوشتر، از این دسته است.

     

    iconبرای دانلود کلیک کنید

    icon برچسب ها: , , , , , , , , , , ,
  • نوشته: user
  • تاریخ: ۶ آذر ۱۳۸۹
  • دیدگاه‌ها خاموش
  • شناخت امام و صفات امام

    شناخت امام
    عظمت مقام امامت، ایجاب می‌نماید، کسی که حائز آن می‌شود از بالاترین صفات کمالی برخوردار باشد زیرا امامت، جایگاه راهبری، هدایت و نیابت رسول اللّه(ص) است. به همین دلیل، دربارة کسی که به این مقام راه می‌یابد، ویژگی‌های ممتازی بیان شده است و لذا هر کس در پی کسب شناخت امام باشد، ناگزیر از جست‌وجوی این ویژگی‌هاست و هرکس واجد آن باشد، امام خواهد بود و در غیر این صورت، نه.

    در کتاب امام مهدی(ع)؛ ردّی بر مدعیان امامت آمده است:
    «… پس میان ایشان و برادران، پسرعموها و همة خویشاوندانشان تمایزی آشکار قرار داده شده که به واسطة آن حجت ‌‍[خدا] از احتجاج‌شدگان و امام از مأموم بازشناخته می‌‌شود. از جمله اینکه آنان را در برابر گناهان عصمت بخشیده، از عیب‌ها به دور، از آلودگی‌ها پاک، و از شبهات عاری ساخته و ایشان را نگاهبانان علم‌اش، امانتداران حکمت‌اش و جایگاه سرّش قرار داده و به وسیلة برهان‌ها حمایت‌شان نموده است. در حالی که اگر چنین نبود، همة مردم با هم یکسان بودند و هر کسی می‌‌توانست مدّعی امر خدا باشد»

    صفات امام
    حضرت امیرالمؤمنین، امام علی(ع) در روایتی می‌فرمایند:

    امامی که شایستة مقام امامت باشد، نشانه‌هایی دارد: از جمله اینکه، اول، می‌داند که معصوم از گناه کوچک و بزرگ آن بوده، نیازمند پرسش نشده، در پاسخ‌گویی به خطا نرفته، سهو و فراموشی نداشته، و به چیزی از امور دنیا سرگرم نمی‌شود. دوم، عالم‌ترین انسان‌ها نسبت به حلال و حرام، اجرای احکام، و امر و نهی خداوند و همة آنچه انسان‌ها به خدا نیاز دارند می‌باشد، مردم نیازمند اویند و او از آنان بی‌نیاز. سوم، می‌باید که شجاع‌ترین انسان‌ها باشد، زیرا او گروه (محور) مؤمنان است که به سوی او بازمی‌گردند، اگر از فرط خستگی و کندی شکست یابد، همة انسان‌ها به سبب شکست او، متلاشی شوند. چهارم، می‌باید سخی‌ترین انسان‌ها باشد، هر چند همة اهل زمین بخل ورزند؛ چون اگر حرص و آز بر او مستولی شود، نسبت به اموال مسلمین که تحت اختیار اوست آزمندانه عمل خواهد کرد. پنجم، عصمت از جملة گناهان، که به وسیلة آن از پیروان که غیر معصوم‌اند ممتاز شده، زیرا اگر معصوم نبود، از ورود به هلاکت‌گاه‌های گناهان کشنده و شهوت‌ها و لذات نفسانی، که مردم در آن واقع می‌شوند، ایمن نبود»۲٫

    در روایتی از حضرت امام رضا(ع) در پاسخ به این سؤال که:
    از چه طریقی ادعای امامت از کسی که مدعی آن است، پذیرفته می‌شود، فرمودند: «از طریق نصّ و نشانه». سؤال شد: نشانة امام چیست؟ فرمودند:
    علم و مستجاب الدعوه بودن۳٫

    حضرت امام صادق(ع) نیز فرمودند:
    ده خصلت، از ویژگی‌های امام است: عصمت، نصوص، و اینکه عالم‌ترین مردمان، پرهیزکارترین‌شان نسبت به خدا، آگاه‌ترینشان نسبت به کتاب خدا، جانشین و وصیّ معروف و آشکار (امام پیشین)، و دارای معجزه و نشانه است. دیده‌اش به خواب می‌رود ولی قلبش نمی‌خوابد، سایه ندارد و از پشت سرش مانند پیشِ رویش می‌بیند۴٫

    تردیدی نیست که این‌ موارد و دیگر ویژگی‌ها بر امامان دوازده گانه(ع) پس از رسول‌الله(ص) منطبق است.
    رسول خدا(ص) در روایتی چنین فرمودند:
    «خداوند عزوجل به ما، ده خصلت اختصاص داده که آنها را به احدی قبل از ما عطا نفرموده بود و در احدی غیر از ما وجود ندارد: حکم (فرمان الهی)، حلم، علم، نبوت، جوان‌مردی، شجاعت، میانه‌روی، راستی، پاکی و پاک‌کنندگی، و عفت فقط در ما وجود دارد. و ما کلمة پرهیزکاری، راه هدایت، والاترین نمونه، بزرگ‌ترین دلیل، محکم‌ترین دست‌آویز، و ریسمان نیرومندیم. ما کسانی هستیم که خداوند به مودت ما امر فرموده است.

    فماذا بعد الحقّ إلاّ الضّلال فأنّی تصرفون؛۵
    و بعد از حقیقت، جز گمراهی چیست؟ پس چگونه (از حق) بازگردانده می‌شوید؟»۶

    از امام امیرالمؤمنین(ع) نیز روایت شده که فرمودند: «ما اهل بیت، درخت نبوت، جایگاه رسالت، مورد آمدو شد ملائکه، خانة رحمت و معدن علم‌ایم»۷٫

    در خطبة امام زین‌العابدین(ع) در مجلس یزید، آن حضرت فرمودند:
    شش ویژگی به ما عطا شده و در هفت ویژگی از دیگران برتری یافته‌ایم: علم، حلم، جوانمردی، فصاحت، شجاعت، و محبت در قلب‌ها به ما عطا شد. و برتری یافتیم به اینکه: پیامبر برگزیدة خدا حضرت محمد(ص) از ماست، صدّیق از ماست، طیّار از ماست، اسدالله و اسدالرسول از ماست، و سرور زنان جهانیان حضرت فاطمة بتول (سلام الله علیه) از ماست، و دو فرزند این امت و دو سرور جوانان اهل بهشت از مایند۸٫

    این صفات کمالیه در هر یک از امامان(ع) به یک میزان قرار دارد، هر چند در بعضی از ایشان، چند صفت بارزتر از سایر آنهاست، و این به دلیل وجود اسباب و ظروف زمانی و مکانی است.

    از حضرت صادق(ع) روایت شده که فرمودند: «ما در امر (امامت)، فهم، و حلال و حرام در یک مسیر قرار داریم، اما رسول خدا و حضرت علی (علیهما السلام) از فضایل ممتازی برخوردارند»۹٫

    علامه سید محسن امین دربارة فضایل امامان(ع) می‌نویسد:
    مناقبی که ما برای هر یک از امامان(ع) بیان کردیم، با مناقب امام دیگر تفاوت دارد. البته معنای این سخن آن نیست که منقبتی که ویژة یکی از امامان(ع) است در وصف امام دیگر صادق نباشد، زیرا هر یک از ایشان در همة مناقب و فضایل مشترک بوده، و نور و سرشت و احدی دارند و کامل‌ترین اهل زمان خویش در همة صفات والا و برتراند. اما به دلیل اینکه شرایط و مقتضیات زمان متفاوت است، ظهور آن ویژگی‌ها نیز تفاوت می‌کند. به عنوان مثال، ظهور صفت شجاعت در امیرالمؤمنین و فرزند آن حضرت، امام حسین(ع)، مانند ظهور آن در بقیة ائمه(ع) نیست زیرا شجاعت امام علی(ع) از طریق جهاد به همراه رسول اعظم(ص) و نبرد با ناکثین، مارقین و قاسطین در ایام حکومت‌شان و شجاعت امام حسین(ع) در واقعة کربلا که در آن به ایستادگی در برابر ظالمان امر نمود، ظهور یافت. ولی آثار شجاعت سایر ائمه(ع) به صورت آشکار بروز و ظهور نیافت زیرا ایشان مأمور به صبر و مدارا بودند و همگان بر این امر متفق‌اند که آنان شجاع‌ترین مردم زمان خود بوده‌اند. همچنین آثار علم در حضرات باقر و صادق(ع) بیش از سایر امامان(ع)، به دلیل از بین رفتن شرایط خفقان، ظهور یافت. زیرا این دو امام همام، در پایان حکومت رو به اضمحلال اموی و ابتدای حکومت نوپای عباسی می‌زیستند و همگان متفق‌اند که عالم‌ترین افراد زمان خود بودند. لذا آثار کرم و سخاوت، کثرت صدقات و آزاد کردن بندگان در ایشان بارزتر از سایر امامان(ع) است، که ممکن است دلیل آن بسط ید این‌دو امام یا فزونی تعداد نیازمندان در سرزمین ایشان باشد. علاوه بر این عبادت این امامان(ع) نیز بارزتر و آشکارتر از سایران بوده است، بنابر برخی از موجبات و متقضیات همچون، اندک بودن اطلاع مردم از حالات دیگر امامان، یا کوتاه بودن حیات دنیوی آنان و نظایر این دلایل در حالی که همگی عابدترین افراد دوران خود بوده‌اند.

    یا اینکه آثار حلم و بردباری در بعضی از ایشان آشکارتر از دیگران بوده، به دلیل فراوانی ابتلاءات و انواع آزار و اذیت‌ها نسبت به آنان که موجب بروز حلم انسان حلیم می‌شود، در حالی که همه ایشان حلیم‌ترین افراد زمان خود بوده‌اند. و همچنین دیگر مقتضیات و ویژگی‌ها»۱۰٫

    و جهانیان به وجود صفات کمالیه در ائمه اطهار(ع) گواهی داده، و حتی دشمنانشان آن را تأیید کرده‌اند. « الفضل ما شهدت به الأعداء؛ فضیلت و برتری آن است که مخالفان و دشمنان نیز به آن گواهی دهند». هرچند تلاش‌های فراوانی از سوی دشمنانشان صورت گرفت تا به ویژگی ناشایستی در وجود ایشان دست یابند اما نتوانستند. به منظور آگاهی از شهادت دشمنان بر فضایل اهل بیت(ع) می‌توان به کتاب‌های تاریخ و سیره مراجعه کرد که مملو از آنهاست.

     

    iconبرای دانلود کلیک کنید

    icon برچسب ها: , , , , , , , ,
  • نوشته: user
  • تاریخ: ۶ آذر ۱۳۸۹
  • دیدگاه‌ها خاموش