گوناگون

همه تاکسیرانان فوتبالیست + علی دایی



ارسال برای دوستان


پارساپرس: روایت محمد فنایی در مجله تاکسی از سال‌هایی که علی دایی در تیم تاکسیرانی بازی می‌کرد نشان می‌دهد او چه مسیر صعب‌العبوری را برای اسطوره شدن در فوتبال ایران طی کرده است.

به گزارش فراسو نیوز، محمد فنایی داور پیش کسوت در گفت و گو با مجله تاکسی می گوید: «در اوج دوران جوانی که به استخدام شهرداری تهران و سازمان تاکسیرانی درآمدم علاقه زیادی به کار قضاوت و داوری در عرصه ورزش داشتم. البته رشته تخصصی من شنا و نجات غریق بود و مدرک درجه یک بین‌المللی نجات غریق داشتم. در رشته تربیت بدنی تحصیل می‌کردم اما از سال ۱۳۵۳ وارد عرصه داوری فوتبال شدم و پس از گذراندن دوره‌های متعدد به عنوان کمک داور کارم را شروع کردم. طی دوران خدمتم در تاکسیرانی طوری برنامه‌ریزی کردم که پرداختن به کار داوری فوتبال لطمه‌ای به کارم وارد نکند. به هر حال در آن سال‌ها دستمزد چندانی به داوران پرداخت نمی‌شد و من با حقوقی که از سازمان تاکسیرانی می‌گرفتم امرار معاش می‌کردم.»

این بخشی از گفت گوی مجله تاکسی با محمد فنایی است. متن کامل این مصاحبه را که در شماره هفتم تاکسی منتشر شده بخوانید:

فنایی پس از تحویل دادن واحد بازرسی تاکسیرانی به مدیران بعدی، پست‌های دیگری را در سازمان تاکسیرانی تجربه کرد: «از حدود سال ۶۹ که پایان دوران مدیریت من در واحد بازرسی بود به قسمت اداره رفاه و خدمات اجتماعی رفتم و مسؤولیت ورزش این اداره را برعهده داشتم. سال ۱۹۹۲ میلادی و قبل از اعزام شدنم به المپیک ۱۹۹۲ بارسلون بود که به عنوان مشاور عالی آقای جامی، شهردار وقت منطقه پنج منصوب شدم و خدمت کردم.»

برخورد با فوتبالیست‌های راننده
کمک داور سرشناس فوتبال ایران در دهه ۷۰ که اکنون به عنوان یکی از کارشناسان خبره داوری در برنامه‌های ورزشی حاضر می‌شود از دوران نوجوانی جذب تشکیلات تاکسیرانی شد و طی دوران خدمتش به مدارج بالای مدیریت نیز رسید.

فنایی در خصوص روند همکاری‌اش با سازمان تاکسیرانی می‌گوید :« سال ۱۳۵۲ بود که به عنوان یک کارمند ساده رسما به استخدام شهرداری تهران درآمدم. قبل از سال ۵۲ و در نوجوانی البته با قسمت‌های مختلف شهرداری همکاری می‌کردم. از سال ۵۹ هم در اداره آتش‌نشانی مشغول به کار شدم و این همکاری تا سال ۶۲ ادامه داشت. یادم هست اواسط سال ۶۲ بود که بنا به پیشنهاد داوود تاجران، مدیرعامل وقت سازمان تاکسیرانی و بر مبنای تخصصی که داشتم به عنوان رئیس بازرسی و شکایات سازمان تاکسیرانی منصوب شدم.

از سال ۶۲ تا ۶۹ در همین سمت خدمت کردم و تصور می‌کنم یکی از حساس‌ترین پست‌های مدیریت به من سپرده شده بود. تخلفات گاه و بی‌گاه بعضی تاکسی‌ها توسط شهروندان تهرانی به واحد بازرسی که مستقیما زیرنظر مدیرعامل اداره شد، می‌رسید و ما موظف بودیم به انواع و اقسام شکایات و تخلفات انجام شده، رسیدگی کنیم. قبل از شروع کار لازم بود با فرهنگ و آداب و رسوم رانندگان تاکسی آشنا می‌شدم. بعد از این مرحله موارد تخلف را در آئین‌نامه آن زمان تاکسیرانی بررسی کردم. بر اساس این آئین‌نامه تاکسی‌ها باید اصول اخلاقی را رعایت می‌کردند. بدرفتاری با مسافر و دریافت کرایه بیشتر از مبلغ تعیین شده جزو تخلفات معمول بود و در مسیر کار کردن به مسائل منکراتی نیز رسیدگی می‌کردیم.»

اصطکاک محمد فنایی به عنوان رئیس واحد بازرسی با تعدادی از فوتبالیست‌های قدیم که گاهی اوقات با تاکسی امرار معاش می‌کردند و هر ازگاهی مرتکب تخلف می‌شدند، جالب‌ترین بخش ماجرای فعالیت محمد فنایی در سازمان تاکسیرانی است؛ زمانی که کمک داور سابق فوتبال علاوه بر رسیدگی به خطاهای فوتبالیست‌های آن دوران، به عنوان رئیس بازرسی سازمان تاکسیرانی هم هر از گاهی آنها را در قامت رانندگان متخلف ملاقات می‌کرد:‌« روال معمول واحد بازرسی در آن سال‌ها این بود که پرسنل این واحد با ماشین‌های مخصوص در سطح شهر می‌چرخیدند و به تخلفات رانندگان تاکسی رسیدگی می‌کردند. خود من هم هر از گاهی شخصا سری به خیابان‌ها می‌زدم تا اوضاع ‌کردم. گاهی پیش می‌آمد که آنها هم مثل تعدادی از رانندگان تاکسی مرتکب تخلف می‌شدند و در تیررس ما قرار می‌گرفتند.

مثلا گزارش می‌رسید تاکسی فوتبالیست‌ها در حین تمرین خوابیده اما ما به دادن یک تذکر اکتفا می‌کردیم. قصد سازمان تاکسیرانی این بود که به ورزشکاران متعهد و متاهل آن دوران تسهیلاتی داده شود اما آنها گاهی اوقات تخلفاتی می‌کردند که برای ما پذیرفتنی نبود. عده‌ای از آنها به دلیل درگیر بودن با مسابقات داخلی و خارجی تاکسی را به افراد خاص دیگری واگذار می‌کردند و به همین دلیل مشکلاتی به وجود می‌آمد. هر از گاهی هم خبر می‌رسید فلان فوتبالیست مسافر دربستی سوار کرده و ما با این تخلفات برخورد می‌کردیم.البته طی دوران فعالیتم در واحد بازرسی از فوتبالیست‌هایی که خودشان با تاکسی کار می‌کردند خلاف بزرگی ندیدم و بیشتر آنها به جز زمان تمرینات با تاکسی مشغول نان درآوردن و امرار معاش برای خانواده بودند. به جز فوتبالست‌ها بسیاری از ورزشکاران رشته‌های دیگر مثل کشتی‌گیران هم از تسهیلات سازمان تاکسی بی‌بهره نبودند و با تاکسی کار می‌کردند.»

تسهیلات تاکسیرانی در اختیار دایی
چند ماه پیش بود که اسطوره فوتبال ایران بدون پرده‌پوشی از رنج‌هایی که در اولین سال‌های فوتبالش متحمل شده گفت و از اینکه بگوید در روزگاری نه‌چندان دور از راه دست‌فروشی ارتزاق می‌کرده‌، ابایی نداشت.

روایت محمد فنایی از سال‌هایی که علی دایی در تیم تاکسیرانی بازی می‌کرد نشان می‌دهد او چه مسیر صعب‌العبوری را برای اسطوره شدن در فوتبال ایران طی کرده است: «در دهه ۶۰ که من به عنوان رئیس واحد بازرسی تاکسیرانی خدمت می‌کردم اساسا پولی در ورزش نبود و فوتبال مثل امروز رونق نداشت. در آن سال‌ها فوتبالیست‌های بزرگی مثل عبدالعلی چنگیز، پرویز مظلومی و بسیاری بازیکنان مطرح دیگر از راه کار با تاکسی امرار معاش می‌کردند. در آن مقطع علی دایی به تازگی فوتبال باشگاهی‌اش را با تیم تاکسیرانی آغاز کرده بود و بعدها با پیراهن این تیم به عنوان آقای گلی مسابقات دسته دوم تهران رسید.

در همان سال امتیاز یک دستگاه تاکسی به علی دایی داده شد. دایی در آن سال‌ها دانشجوی دانشگاه صنعتی شریف بود و برای امرار معاش و تامین هزینه تحصیل هر از گاهی با همین تاکسی کار می‌کرد. یکی از شرایط مالکیت تاکسی این بود که افرادی مثل ورزشکاران کارنامه کمکی می‌گرفتند تا به دلیل مشغله‌های احتمالی بتوانند تاکسی را به اقوام نزدیک نیز واگذار کنند و دایی از تسهیلات استفاده می‌کرد. شرط دیگر این بود که راننده تاکسی الزاما متاهل باشد.

دایی البته در آن زمان متاهل نبود اما تعهد داد که ۶ ماه بعد ازدواج کند. او حتی فرم تعهدنامه را پر کرد اما بعدها زیر بار ازدواج نرفت و پس از آنکه از تاکسیرانی به باشگاه بانک تجارت منتقل شد تاکسی را هم واگذار کرد.

محمد فنایی و علی دایی تقریبا در یک دوره همزمان وارد تشکیلات و تیم فوتبال تاکسیرانی شدند. چه آنکه در بسیاری از بازی‌ها یکدیگر را خارج از محــــدوده تاکسیرانی و در زمین فوتبال ملاقـــات می‌کردند.

مطالب مرتبط با همه تاکسیرانان فوتبالیست + علی دایی


 

پسورد فایل:

لینک دانلود -

icon برچسب ها: , , ,
  • نوشته: admin
  • تاریخ: ۳ آذر ۱۳۹۰
  • دیدگاه‌ها خاموش
  • قسمت نظرات برای این مطلب غیر فعال شده است.